10)CONEXIÓN DE REDES

Redes inarámicas.

Nas redes inarámicas, tamén denominadas WiFi, os usuarios conéctanse sen as limitacións que impón un cable, xa que os seus datos se transmiten polo aire; deste modo, conséguese gran liberdade de movementos.
As tecnoloxías que permiten a conexión sen cables, baséanse tanto en ondas de raio coma en microondas para transmitir a información. A velocidade de transmisión é baixa e varía segundo os protocolos utilizados, que van evolucionando ata velocidades algo máis altas; as distancias que alcanzan tamén van aumentando grazas a sistemas con novos protocolos, como WiMAX

Conexión a través da liña telefónica cun router.

Este dispositivo permite unir ordenadores (ten un conector RJ-45) coma se fose un hub ou switch. Pero esta non é a súa única e principal función, un router é capaz de buscar o camiño para poñer en contacto dous ordenadores que se queiran conectar, mesmo se estes están en distintas redes. Este ultimo o é motivo polo que existe un router ADSL que permite realizar a conexión a internet a través de linea a telefónica.
O router tamén se encarga de que a información que pase por el non sexa enviada a todos os ordenadores conectados, senónunicamente ao destinatarios, evitando deste modo que esta transferencia de información innecesaria pola rede, de feito podería chegar a colapsala.
O router tamén é capaz de comprobar se unha ruta funciona, e no caso contrario, encontrar outra alternativa.

Conexión a través de cable cun cable-módem.

Outra forma de conectarse a internet consiste en utilizar o cable, habitualmente coaxial. O inconveniente deste tipo de conexión é que necesita unha infraestrutura nova que non en todas as zonas xeográficas está dispoñible. No caso do cable, a conexión non se establece directamente entre usuario e o provedor (punto a punto), senón que se trata dunha conexión multipunto, na cal moitos usuarios, na cal moitos usuarios comparte o mesmo cable, polo que se diminúe a taxa de tranferencia a medida que se conectan outros usuarios.
Aínda que o modem cable demodular/modula a información como un modem convencional, tamén realiza funcións semellantes ás dunha tarxeta de rede, posto que o modem cable se conecta directamente cun Sistema de Terminación de Modém Cable, e só co poderase realizar a transferencia de información.

Conexión vía satélite.

A conexión vía satélite é outra alternativa para acceder a internet; é unha conexión hibrida, posto que o usuario recibe a información vía satélite pero a envía vía terrestre. A filosofía é que o usuario aproveite a alta velocidade de conexión vía satélite para recibir grandes bloques de información e que utilice a vía terrestre para un volume pequeno de información.
Esta tecnoloxía esta en desuso pola súa baixa velocidade fronte a outros sistemas de cableado.

9) TOPOLOXÍA DUNHA REDE

•Definición detallada e debuxo esquemático das redes en anel e as redes en estrela.

Unha rede local pode instalarse de fustes maneiras distintas, e cada unha vés determinada por características como o tipo de cableado, a velocidade de transferencia e a seguridade que poderá ter.

Rede en anel. Trátase dunha rede pechada, na que todos os ordenadores están conectados a ela. A información circula nun sentido, polo anel, e cada ordenador analiza se el é o destinatario; se non fose así, deixará pasar a información ao seguinte, e así sucesivamente. Trátase dunha rede bastante estable e cunha taxa alta de trasferencia de información.

Rede en estrela: os ordenadores non están unidos directamente entre eles, senón que o fan a través dun dispositivo específico. Trátase dunha rede moi estable, segura e cunha velocidade de transmisión alta. Nestas redes utilízanse cables de tipo UTP

•Definición completa de hub e switch.

Un concentrador ou hub; a este dispositivo chegan todos os cables da rede, un por cada ordenador e por cada dispositivo (impresora, router...) e actúa de ponte entre todos eles; cando un ordenador envía información, o concentrador reenvíaa a todos, para que o destinatario a tome e o resto a desbote.

Un conmutador ou switch: ao igual que un hub, actúa de ponte entre todos os dispositivos da rede, pero, ademais, é capaz de identificar cada ordenador ou dispositivo conectado, polo que non envía a información a todos eles, senón só ao destinatario, evitando deste modo sobrecargar a rede e as colisións de datos.

8) REDES

•Redes locais LAN: definición, compoñentes, protocolo.


Unha rede interna, rede local ou LAN é un conxunto de ordenadores conectados entre si, coa finalidade de compartir recursos e información. Todos os ordenadores e dispositivos (impresoras, hub, router...) dunha rede están conectados fisicamente mediante un cableado que os percorre un a un; a conexión deste cable a cada ordenador depende do tipo de cable empregado, pero sempre se realiza a través da tarxeta rede. Ademais desta tarxeta, é necesario que todos os ordenadores dispoñan do software axeitado, denominado software de rede, que permita compartir os dispositivos conectados á rede. O protocolo máis utilizado nas redes locais era Ethernet, aínda que cada vez é máis frecuente utilizar o protocolo TCP/IP,adquiriendo deste modo características análogas ás de internet. Ás redes que utilizan este protocolo denomínallas intranets. Nunha internet, cada ordenador identifícase cunha dirección IP que ten que estar, obrigatoriamente, dentro duns rangos específicos, xa que deste modo se garante que non poida estar accesible dende internet.


•Tipos de cables de rede.




Cableado coaxial: Trátase dun cable que está formado por un fío condutor central, protexido das correntes eléctricas externas por unha malla de cobre. Este cable resulta económico e pode alcanzar velocidade de transmisión media; a conexión ás tarxetas de rede realízase mediante conectores BNC. Actualmente estan en desuso.

Cableado UTP: Este cable está constituído por catro pares de fíos dentro dunha mesma camisa; cada par de fíos está trenzados para evitar a interferencia eléctrica dos outros pares. Este tipo de cable, que resulta económico e permite alcanzar unha boa velocidade de comunicación, necesita conector RJ-45.

Cableado de fibra óptica: a fibra óptica transporta pulsos de luz a través de pequenas fibras de vidro, polo que non lle afectan as correntes eléctricas externas. Estes cables constan de dous fíos de fibra de vidro protexidos por fibras de Kevlar e capas de plástico. Aínda que o seu custo económico é alto, permite alcanzar velocidades de transmisión moi elevadas e a súa lonxitude pode ser moi extensa; necesitan os conectores ST de fibra óptica.

7) MEMORIAS FLASH

•Características.

As características máis sobresaíntes destes dispositivos son o seu reducido tamaño e a non necesidade dunha pila ou bacteria que subministre enerxía á memoria para manter a gravación. A vida da memoria flash non é indefinida: a cifra estra ente 100000 e 1000000 as veces que se poderá gravar información nela. Adoitan conectarse a un porto USB, dende o cal obteñen a enerxía eléctrica suficiente para o seu funcionamento.

•Funcionamento.

Como calquera outra memoria, a memoria flash esta constituída por celas nas que se garda a información que se qiere almacenar. Cada cela é como un transistor convencional, pero cunha porta adicional que é a encargada da carga de información. A memoria flash non é unha memoria RAM, posto que necesita enerxía de forma permanente para non perder os datos.

A causa de que non sexa perpetúa está, sobre todo, no desgaste que sofre cada cela ao gravar e borrar a súa información. Outra curiosidade é que o borrado de información se realiza cunha subministración elevada de corrente eléctrica, polo que resulta un proceso lento.

5) DISCOS MAGNETICOS

•Estrutura dun disco magnético.


A estrutura física dun disco magnético é similar en todos eles, están compostos por:

Caras: son as superficies superior e inferior de cada disco.

Pistas: son os círculos concéntricos en que se divide cada cara do disco.

Sectores: son as divisións que se fan en cada pista; todos os sectores dun mesmo disco teñen a mesma capacidade.

Cilindros: no caso de discos duros, e posto que estes teñen varios discos, aparece o concepto de cilindros para designar aos distintos conxuntos de pistas situadas na mesma posición de cada disco.

•Discos duros: como están formados e como almacenan información? ¿cal é a capacidade actual? Características e tipos de discos duros IDE.


Os discos duros están formados por un conxunto de discos amoreados cun eixe común; entre eles están situadas as cabezas de lectura-escritura de maneira que poidan ler e escribir nas dúas caras de cada disco.

A información almacénase en cada unha das superficies magnéticas dun disco; o número de disco e a composión do material magnético determina capacidade do disco duro que pode ser ata de 1 TB.

Os discos IDE están formados por unha tecnoloxía que permite conectar ata catro disco con capacidades de Gigabytes. Dentro deste tipo hai que falar de subtipos que se diferencian, sobre todo, na velocidade de transferencia de datos: ATA, Ultra-ATA, Ultra DMA, Ultra DMA-66, Ultra DMA-100...; o ultimo en aparecer foi o Serial-ATA.

•Discos duros: debuxo esquemático dos seus compoñentes.

3) MONITORES

¿qué é a frecuencia e qué ocurre nun monitor que ten unha baixa frecuencia?


A frecuencia (Hz), que indica o número de veces que se mostra as imaxes nun segundo; un valor baixo de frecuencia supoñerá que a imaxe vibre e que a imaxe e que a vista teña que esforzarse mais do habitual.


¿qué dous parámetros obligan a que a tarxeta gráfica e o monitor sexan
compatibles? ¿por qué?


As filas e as columnas obrigan que tanto a tarxeta de vídeo coma o monitor sexan compatibles porque, pola contra, a imaxe non se vería ou sairía deforme.


¿qué é a resolución dun monitor?

A resolución dun monitor depende do número de puntos (pixeis), que se obtén como produto do número de liñas (filas) polo numero de pixeis de cada unha delas (columnas).

¿como se define o número de colores?

Para que a imaxe se mostre cun número determinado de cores, necesítase unha cantidade de bits que dean a información de cada pixel. O número de cores defínese como 2 elevado ao número de Bits necesarios por cada pixel.

¿como inflúen o microprocesador gráfico e a RAM gráfica(tamén chamada
memoria de vídeo) na visualización de imaxes?

A velocidade de creación de imaxes só dependes do microprocesador gráfico propio da tarxeta de vídeo, e non da cantidade de memoria RAM gráfica; esta ultima afecta, unicamente, á resolución e ao número de cores que poden activarse.

2) MONITORES: explica o funcionamento de cada un dele

Monitores convencionais (CRT): o seu funcionamento baséase na utilización dun tubo de raio catódicos que envía, dende o fondo cara á pantalla, unha corrente de electróns que ao chocar cunha superficie de material fosforescente, a ilumina, formándose a imaxes.

Pantallas planas de TFT: están constituídas por unha matriz de millóns de puntos; cada punto é un transistor que actúa de forma independente, coa súa cor, brillo..., e o conxuntos de todos eles forma unha imaxe de alta calidade.

Pantallas planas de cristal liquido (LCD): estes monitores utilizan millóns de celas de cristal liquido que se polarizan e permiten o paso de determinados raios, que compoñen a imaxe no monitor.

Monitores de plasma: trátase tamén de monitores planos, habitualmente de grandes dimensións, baseados na utilización dun gas (plasma)que, en cada un dos puntos (pixeis) da pantalla, adquiren cor, brillo, etc, necesarios para conformar a imaxe.

Monitores LED: As vantaxes da tecnoloxía LED permiten retroiluminar porcións pequenas da pantalla en lugar de franxas enteiras, como que se consegue unha iluminación maior e máis independente e se mellora o contraste real da imaxe. Ademais reduce o consumo eléctrico, ofrece un maior respecto polo medio e unha redución no grosor dos monitores. A tecnoloxía actual permite reducir a distancia devisionado

1) DISPOSITIVOS DE ENTRADA: explica qué son, características e para qué se empregan

Lector de código de barras:  son un conxunto de liñas verticais de cor negra que teñen distintos grosores. Adoitan utilizarse en almacéns, supermercados, tendas, etc, para identificar objectos. Un lector de código de barras é un dispositivo capaz de ler e de interpretar a devandita secuencia de barras, permitindo ao ordenador identificar o produto ou información do.

Escáner: É un dispositivo que permite introducir información dende documentos en papel: (imaxes, debuxos...) e mesmo carácteres aínda que para iso é necesario un sistema de OCR. A calidade doescaner mídese en ppp e dpi.
Cando se escanea unha imaxe, o ordenador a converte nunha imaxe mapa bits, que posteriormente podrá ser retocada mediante un programa de debuxo. Inicialmente, si se escanea un texto o ordenador non o recoñece como tal, e non se podrá manipular cun procesador de textos; para que isto sexa posible ten que dispoñer dun programa de recoñecemento óptico de carácteres (OCR). A calidade de dito programa influira decisivamente sobre a calidade do texto

Lector de banda magnética: A utilización das barras magnéticas utilízanse en tarxetas de crédito, tarxetas de indentificación persoal, etc. Os lectores de banda magnética son dispositivos capaces de ler a información gravada en dita banda.

Pantalla táctil: Ademas de mostrar a información, as pantalastactiles ofrecen a posibilidade de introducir información con só situar un dedo na súa superficie.

Tablet PC:  Os tablet PC constitúen ultímaa evolución dos portátiles ou das PDA, adoitan ter unha pantalla de 10" que serve para introducir datos